delen via:

Teken

Net zoals bij de vlooien zijn er vele soorten teken waarvan er slechts een aantal belangrijk zijn. Hierbij hebben we het dan voornamelijk over de zogenaamde harde teken (Ixodae) die een rugschildje bezitten. De meest voorkomende teek van dit soort is de Ixodes ricinus. Verder is er ook nog kans dat uw huisdier in aanraking komt met de Rhipicephalus sanguineus. Dit is een teek die voornamelijk veel voor komt in Zuid-Europa en bijvoorbeeld opgedaan wordt op vakantie. Deze teek kan zich vanwege het klimaat alleen binnenshuis en in kennels handhaven. Een andere vaak voorkomende teek is de Dermacentor reticularis, deze komt van nature ook veel voor in Zuid-België. De teek voedt zich door middel van het bloed van uw huisdier. Gedurende hun leven vervellen zij meerdere malen voordat ze de volwassen fase bereiken. Voor dit vervellen hebben zij iedere keer weer een nieuwe bloedmaaltijd nodig.

Levenswijze

Vooral het voorjaar en de herfst zijn bekende risicoperiodes voor het oplopen van besmettingen met teken. In stedelijk gebied zijn teken vaak ook gedurende de winter actief, dit komt doordat de dieren in deze omgeving veelal in verwarmde ruimte leven.
Gedurende de gehele levencyclus van de teek verspreiden deze zich op dezelfde wijze. De teek hecht zich op bladeren en gewas en wachten totdat het dier passeert. Vervolgens laten ze zich op het dier vallen en grijpen ze zich vast in de vacht van het dier. Teken komen niet alleen voor bij honden en katten, maar ook bijvoorbeeld bij paarden, runderen en knaagdieren. Ook kunnen ze zich aan mensen vasthechten. De levenscyclus van de teek kan wel tot enkele jaren duren.

cyclus teek

Gevolgen en gevaren van tekenbeten

Nadat de teek op uw huisdier gesprongen is zal hij zich aan het dier vasthechten met een speciale zuigsnuit. Hierbij heeft de teek meestal een voorkeur voor de kop, voorborst en de flanken van het huisdier. Deze maaltijd kan van 2 tot 25 dagen duren alvorens de teek van het huisdier valt om vervolgens aan de volgende fase van de levenscyclus te beginnen. Als gevolg van het zich vastzetten in de huid door de teek zal er bij het huisdier jeuk en irritatie ontstaan. Zelfs na het loslaten van de teek kan er zich gedurende enige tijd een verdikking en ontsteking van de huid voordoen.

Na een tekenbeet kan er op de plek van de beet een lokale ontsteking ontstaan, waarbij roodheid en zwelling optreedt en soms ook wat jeuk. Dit is meestal niet ernstig. Indien de plek erg ontstoken raakt, kan het soms nodig zijn wat antibiotica te geven. Teken zijn verantwoordelijk voor het overbrengen van vele ziekten.
Ziektes die door teken kunnen worden overgebracht zijn:

Wat kan ik doen tegen teken ?

Wij adviseren u dan ook om uw hond en/of kat dagelijks te controleren op teken. Voel ze van voor tot achter na. Bij langharige honden is dit uiteraard moeilijker dan bij kortharige. Als u een teek vindt, verwijder deze dan meteen met een tekentang. Niet met alcohol of een pincet, want dan loopt u het risico dat de kop achterblijft. Zorg altijd voor een goede bescherming tegen teken.

Het beste kunt u uw dier preventief  beschermen tegen teken, dit kan doormiddel van: