delen via:

Nieuw vaccinatieprotocol voor de hond

Vanaf heden maken wij binnen onze praktijk gebruik van een nieuw vaccinatieprotocol bij de honden. De nieuwe vaccinaties geven een nog betere bescherming tegen; Hondenziekte, Parvo, Ziekte van Weil, Hepatitis, Besmettelijke hondenhoest (kennelhoest) en Hondsdolheid.

Vaccineren wapent uw hond tegen besmettelijke ziekten als hepatitis, hondenziekte, parvo, besmettelijke hondenhoest, de ziekte van Weil en hondsdolheid. Bij het vaccineren wordt een kleine hoeveelheid vaccin ingespoten. Dit vaccin bevat één of meer ziekteverwekkers. Door een speciale behandeling zijn die echter niet meer in staat om de ziekte te veroorzaken. Wel zorgen ze ervoor dat de hond zelf afweerstoffen tegen de ziekte gaat aanmaken. Wanneer het dier later met de infectie in aanraking komt en wordt besmet, zijn er al afweerstoffen aanwezig. De hond kan daardoor ‘zichzelf genezen’, omdat de afweerstoffen onmiddellijk in actie komen en samen met het immuunsysteem de ziekteverwekkers vernietigen.

De meeste moderne entstoffen zijn vervaardigd op basis van ‘verzwakt levend vaccin’. Deze zijn effectief, geven een snelle reactie, passen goed bij ziekteverwekkers in diverse variaties, bieden een lange bescherming en zijn absoluut betrouwbaar.

Vaccineren

Hieronder volgen de ziektes waartegen de vaccins werken:

Hondenziekte (Ziekte van Carré / Canine Distemper)

Hondenziekte is de schrik van iedereen met een jong hondje in huis, maar ook volwassen dieren kunnen de ziekte krijgen. De ziekte wordt veroorzaakt door een virus en is zeer besmettelijk. Hondenziekte komt over de hele wereld voor, ook hier in Nederland, maar dankzij consequent vaccineren wel veel minder vaak dan vroeger. De eerste symptomen zijn soms heel onschuldig, een loopneus en wat hoesten. Het komt ook voor dat het hondje acuut erg ziek wordt. De ziekte wordt overgebracht door een virus dat ernstige ontstekingen veroorzaakt, onder andere in de darmen, maar ook in de longen en de hersenen. Meer dan 50 procent van de zieke honden overleeft het niet. Honden die het wel halen lopen een grote kans op blijvend zenuwletsel.

Tot ver na de Tweede Wereldoorlog stond de dierenarts meestal machteloos. Pas in de zeventiger jaren ontdekten wetenschappers een opvallende verwantschap tussen het virus dat hondenziekte veroorzaakt en het mazelenvirus. Met die wetenschap in het achterhoofd zijn honden ingeënt met een vaccin tegen mazelen. Wat bleek? De ingeënte honden ontwikkelden afweerstoffen, niet alleen tegen mazelen, maar ook tegen het virus dat de hondenziekte veroorzaakt. Dat was de doorbraak, die aan de wieg stond van alle huidige vaccins tegen hondenziekte. Deze vaccins, nu al vele jaren op basis van het echte hondenziektevirus, bieden een uitstekende bescherming.

Parvo

Parvo is een uiterst besmettelijke ziekte veroorzaakt door een virus. Een hond met parvo overleeft het vaak niet. Het virus verspreidt zich via de uitwerpselen van een zieke hond. Gezonde honden die aan zo’n ‘markering’ snuffelen, zijn prompt besmet. Het virus dringt door tot in de darmen, waar het ernstige ontstekingen veroorzaakt. De hond krijgt al snel een wee ruikende, bloederige diarree. Het dier voelt zich doodziek en gaat soms bloed overgeven. Jonge hondjes die met het parvovirus in aanraking zijn gekomen, vallen soms plotseling dood neer. Bij onderzoek blijkt dan meestal dat het virus ook is doorgedrongen tot in het hart, waar het een hartstilstand heeft veroorzaakt.

Parvo is voor het eerst geconstateerd in 1978. De uitbraak was massaal en richtte een ware slachting aan. Daarvoor was de ziekte onbekend. Wetenschappers ontdekten vrijwel onmiddellijk een grote gelijkenis tussen het parvo-virus en het virus dat kattenziekte veroorzaakt. Honden, die met een vaccin tegen kattenziekte werden gevaccineerd, bleken ook grotendeels bestand tegen parvo. Toch heeft het nog jaren geduurd eer de huidige vaccins beschikbaar kwamen, gemaakt op basis van de eigenlijke ziekteverwekker. In de loop van de tijd verandert het parvovirus steeds een beetje waardoor ook de vaccins periodiek moeten worden aangepast. Moderne vaccins bevatten dan ook de zogenaamde 2b stam die optimaal aansluit bij de huidige situatie in het veld. Inenten tegen parvo is zéér aan te bevelen omdat het een zeer dodelijk virus is dat nog steeds overal voorkomt, en bijzonder lang in het milieu kan overleven.

Ziekte van Weil

De ziekte van Weil wordt overgebracht door bacteriën, meestal afkomstig uit de urine van andere honden en van ratten. Ook andere dieren (en óók de mens) kunnen de ziekte van Weil oplopen. De ziekte komt nog steeds met regelmaat voor. In de plaatselijke media wordt in dat geval gewaarschuwd voor verontreinigde plassen, vijvers, sloten en grachten. Maar de eerste slachtoffers zijn dan al gevallen. Een hond die in besmet water zwemt, of die van besmet water drinkt, krijgt via de slijmvliezen en door de huid de bacterie naar binnen. In het lichaam nestelt de bacterie zich in de lever en de nieren. De hond krijgt hoge koorts, plast donkergele tot roodbruine urine en de slijmvliezen worden geel.

Honden die de ziekte van Weil overleven, houden er bijna altijd een leveraandoening of beschadigde nieren aan over. Omdat de ziekte kan overgaan op de mens, moeten bij de behandeling en verzorging van een besmette hond de nodige voorzorgen in acht worden genomen. Inenten tegen de ziekte van Weil is dan ook zeer raadzaam. Moderne vaccins bieden niet alleen bescherming tegen de twee van oudsher bekende varianten Leptospira icterohaemorrhagiae en canicola, maar ook tegen de steeds vaker voorkomende nieuwe varianten Leptospira grippotyphosa en australis. Bovendien zijn er vaccins waarmee de uitscheiding van de bacterie na een besmetting wordt voorkomen.

Hepatitis

Hepatitis is een besmettelijke leverziekte. De wetenschappelijke naam is Hepatitis contagiosa canis (HCC). De veroorzaker is het Adeno-virus type 1. Dit virus wordt o.a. verspreid via de urine van geïnfecteerde honden. Wanneer een zieke hond in het park een paar maal zijn poot heeft opgetild, kunnen onbeschermde honden die na hem komen zomaar ook besmet raken. De symptomen variëren van lichte koorts tot een zeer ernstige ontsteking van de lever. Mits in een vroeg stadium onderkend en behandeld, is genezing mogelijk. Maar wanneer de lever eenmaal is ontstoken loopt de koorts hoog op, het dier eet niet meer en zal vrijwel altijd sterven. Bij jonge honden kan HCC zelfs een zeer plotselinge dood veroorzaken. Hepatitis is niet altijd even makkelijk te constateren. De symptomen kunnen in het begin bijvoorbeeld sterk lijken op die van hondenziekte.

Hoewel hepatitis veroorzaakt wordt door het Adeno virus type 1, wordt bij de bescherming tegen de ziekte uit veiligheidsoverwegingen gebruik gemaakt van het verwante Adenovirus type 2. Het is gebleken dat uw hond zo niet alleen beschermd wordt tegen het virustype 2 dat besmettelijke hondenhoest kan veroorzaken, maar dat het ook een veilige, volledige én betrouwbare afweer biedt tegen de variant die de gevaarlijke leverziekte veroorzaakt.

Besmettelijke Hondenhoest (Kennelhoest)

Besmettelijke hondenhoest is een uit de hand gelopen ‘hondenverkoudheid’, die wordt veroorzaakt door allerlei factoren, waaronder een aantal virussen en bacteriën. Het parainfluenza-virus en de Bordetella bronchiseptica bacterie spelen vaak een rol. Honden raken besmet door inademing van hele kleine waterdruppeltjes, die in de lucht terechtkomen na het niezen of hoesten door een hond met de besmettelijke hondenhoest. Acute ziektesymptomen kunnen zijn hoesten, niezen, reverse sneezing, kokhalzen, uitvloeiing uit neus, traanogen, koorts en benauwdheid. De symptomen houden soms erg lang aan en er is een kans op complicaties (zoals een bacteriële longontsteking) soms met blijvende gevolgen. Vroeger werd de aandoening ook wel ‘kennelhoest’ genoemd, maar dit kan een verkeerd beeld schetsen. Uiteraard is er in een kennel, waar honden de hele dag tegen en met elkaar blaffen, een verhoogd risico op infectie. Maar ook op straat of bij trainingen en tentoonstellingen kan uw hond besmet raken. Alle sociaal actieve honden lopen dus risico.

Om het nog ingewikkelder te maken: stress speelt ook een rol. Stress, bijvoorbeeld wanneer de hond tijdelijk in een pension of kennel zit. Zo’n hond zal zich de hele dag willen bewijzen en blaft zich schor. De keelholte raakt geïrriteerd, en de vatbaarheid voor virussen en bacteriën neemt snel toe.

Dit vaccin kunnen op 3 wijze toegediend worden, per injectie onderhuids, een neusenting of een wangzak dosis.

Hondsdolheid (Rabiës)

Hondsdolheid ofwel rabiës is misschien wel de meest gevreesde hondenziekte ter wereld. De ziekte is extreem gevaarlijk voor mens en dier. Gelukkig behoort hondsdolheid in Nederland bijna tot het verleden. Het gevaar loert mogelijk nog wel over de grens - een hondsdolle vos in België of Duitsland - en is nooit helemaal geweken. Hondsdolheid eindigt altijd met de dood. De oorzaak is een virus in het speeksel, dat wordt overbracht bij de beet van een geïnfecteerd dier en zich via zenuwweefsel door het lichaam verspreidt. De laatste fase van de ziekte is een verschrikking. De hersenen zijn aangetast. Het ene ogenblik kruipt het zieke dier angstig in een hoekje. Het andere ogenblik reageert het verwilderd en wordt fel agressief. Dan bijt het in alles wat het maar binnen zijn bereik krijgt.

Terecht eisen alle vakantielanden dat een toerist zijn hond tevoren tegen hondsdolheid heeft laten inenten. Ook de Nederlandse overheid verlangt bij elke hond die het land binnenkomt een document waaruit blijkt dat de hond tegen rabiës is geënt. Ook bij honden, die met hun baas in het buitenland op vakantie zijn geweest. Wie zijn verantwoordelijkheid kent, haalt zo’n prikje tijdig.

Nieuw Vaccinatieschema Diergezondheidscentrum Nicolaï

Hieronder treft u het nieuwe vaccinatieschema aan dat wij binnen onze praktijk adviseren:

Leeftijd Hond Basis Vaccinactie Voor extra bescherming
6 weken Versican Plus DP
9 weken Versican Plus DHPPi/L4 Bb Oral / Bb IN
12 weken             

Versican Plus DHPPi/L4

of

Versican Plus DHPPi/L4R

1 jaar Versican Plus DHPPi/L4 Bb Oral / Bb IN
2 jaar Versican Plus Pi/L4 Bb Oral / Bb IN
3 jaar Versican Plus Pi/L4 Bb Oral / Bb IN + Versiguard Rabiës
4 jaar Versican Plus DHPPi/L4 Bb Oral / Bb IN

VacciCheck (titeren)

Vroeger kregen alle honden standaard een grote cocktail en werden ze elk jaar tegen alle ziektes gevaccineerd. Op dit moment wordt de grote cocktail nog maar één keer per 3 jaar gegeven en de tussenliggende jaren alleen de vaccinatie tegen de ziekte van Weil (leptospirose) en evt. tegen kennelhoest.

Recent is er een snelle en betrouwbare test op de markt gekomen die in de praktijk uitgevoerd kan worden: de VacciCheck. VacciCheck is een titertest voor honden en katten waarmee de aanwezigheid van antistoffen in het bloed gemeten kan worden. Ook de mate van bescherming kan door middel van deze test bepaald worden.

Het is niet mogelijk om voor alle soorten vaccinaties te titeren. Voor de vaccinatie tegen de ziekte van Weil (leptospirose) bij de hond is geen VacciCheck beschikbaar, omdat het een bacteriële ziekte betreft. Hiervoor moet dus elk jaar gevaccineerd worden om uw hond voldoende te beschermen. Voor hondenziekte (distemper), besmettelijke leverontsteking (hepatitis contagiosa canis) en parvo is het wel mogelijk om een titertest uit te voeren.

Klik hier voor meer informatie over de VacciCheck