Teken
Net zoals bij de vlooien zijn er vele soorten teken waarvan er slechts een aantal belangrijk zijn. Hierbij hebben we het dan voornamelijk over de zogenaamde harde teken (Ixodae) die een rugschildje bezitten. De meest voorkomende teek van dit soort is de Ixodes ricinus. Verder is er ook nog kans dat uw huisdier in aanraking komt met de Rhipicephalus sanguineus. Dit is een teek die voornamelijk veel voor komt in Zuid-Europa en bijvoorbeeld opgedaan wordt op vakantie. Deze teek kan zich vanwege het klimaat alleen binnenshuis en in kennels handhaven. Een andere vaak voorkomende teek is de Dermacentor reticularis, deze komt van nature ook veel voor in Zuid-België. De teek voedt zich doormiddel van het bloed van uw huisdier. Gedurende hun leven vervellen zij meerdere malen voordat ze de volwassen fase bereiken. Voor dit vervellen hebben zij iedere keer weer een nieuwe bloedmaaltijd nodig.
Levenswijze
Vooral het voorjaar en de herfst zijn bekende risicoperiodes voor het oplopen van besmettingen met teken. In stedelijk gebied zijn teken vaak ook gedurende de winter actief, dit komt doordat de dieren in deze omgeving veelal in verwarmde ruimte leven.
Gedurende ge gehele levencyclus van de teek verspreiden deze zich op dezelfde wijze. De teek hecht zich op bladeren en gewas en wachten totdat het dier passeert. Vervolgens laten ze zich op het dier vallen en grijpen ze zich vast in de vacht van het dier. Teken komen niet alleen voor bij honden en katten, maar ook bijvoorbeeld bij paarden, runderen en knaagdieren. Ook kunnen ze zich aan mensen vasthechten. De levenscyclus van de teek kan wel tot enkele jaren duren.
Gevolgen en gevaren van tekenbeten
Nadat de teek op uw huisdier gesprongen is zal hij zich aan het dier vasthechten met een speciale zuigsnuit. Hierbij heeft de teek meestal een voorkeur voor de kop, voorborst en de flanken van het huisdier. Deze maaltijd kan van 2 tot 25 dagen duren alvorens de teek van het huisdier valt om vervolgens aan de volgende fase van de levenscyclus te beginnen. Als gevolg van het zich vastzetten in de huid door de teek zal er bij het huisdier jeuk en irritatie ontstaan. Zelfs na het loslaten van de teek kan er zich gedurende enige tijd een verdikking en ontsteking van de huid voordoen.
Na een tekenbeet kan er op de plek van de beet een lokale ontsteking ontstaan, waarbij roodheid en zwelling optreedt en soms ook wat jeuk. Dit is meestal niet ernstig. Indien de plek erg ontstoken raakt, kan het soms nodig zijn wat antibiotica te geven. Teken zijn verantwoordelijk voor het overbrengen van vele ziekten.
Ziektes die door teken kunnen worden overgebracht zijn:
Binnen de Benelux is de Ziekte van Lyme de belangrijkste ziekte die door teken kan worden overgebracht. Deze wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi en kan met name gevaarlijk zijn voor de mens. Klik hier voor meer informatie over de Ziekte van Lyme. De teken uit Zuid-Europa brengen meer ziektes over. Een goed voorbeeld hiervan is Babesiose, veroorzaakt door een ééncellige parasiet (Babesia canis). Klik hier voor meer informatie over Babesiose. Indien u uw hond meeneemt naar Zuid-Europa kan hij behalve deze twee ziektes ook nog besmet raken met Ehrlichiose. Klik hier voor meer informatie over Ehrlichiose
Wat kan ik doen tegen teken?
Wat voor soort beschermingsmiddelen zijn goed?
Het anti-tekenmiddel wordt onder de huid verspreid. Indien een teek zich vasthecht, dan zuigt hij met het bloed het anti-tekenmiddel mee naar binnen. De teek gaat pas na 24-48 uur zuigen dood! De ziektes worden in het algemeen na 2-3 dagen doorgegeven, dus dan is de teek er al vanaf. Maar hoe eerder de teek verwijderd is, hoe beter.
Klik hier om terug te gaan naar het diergezondheid menu >>>
© 2010 Praktijk diergeneeskunde Nicolaï bv.